برای انسان بسیار مهم است که شور و خیالهای خود را بپذیرد و شوق خود را برای پیروزی
از دست ندهد . این پیــروزی بخشی از زندگی است و بــرای همهی کسانی که در آن شرکت
میکنند شادی می آورد . رزمآور نور هرگز نگاهش را از آنچه ماندگـار است و پیوندهایی که
در طول زمان پرداخته شده برنمیدارد . میداند چگونه میان گذرا و پایدار تمییز دهد .اما لحظهای
میرسد که ناگهان شوقش ناپدید میشود . با وجود تمام دانشش به راحتی اجازه میدهد نومیدی
بر او غلبه کند : در یک چشم برهم زدن ایمانش دیگر آنی نیست که بود . اتفاقها آنطور رخ
نمیدهد که او آرزو داشته . مصیبت هایی غیرمنتظره و نامنصفانه رخ میدهد . و کم کم گمان
میکند کسی به دعاهایش گوش نمیدهد . به نیایش و شرکت درآیین های مذهبی ادامه میدهد اما
نمیتواند خودش را فریب دهد . قلبش مثل گذشته جواب نمیدهد و کلمات بیمعنا به نظر میرسد .
در این لحظات تنها یک راه ممکن است : تداوم عمل . فارغ از وظیفه یا ترس یا به هر دلیل
دیگری دعا کنید . اما تحت هر شرایطی به دعا ادامه بدهید.ادامه دهید حتی اگر همه چیز بیهوده
مینماید . فرشتهی مربوط به دریافت کلمات شما کسی که مسئول شادی ایمان نیز هست اکنون
در جایی گرفتـار است اما به زودی برمیگردد و فقط درصورتی شما را پیدا می کند که دعا یا
درخواستی را از زبان خود شما بشنود .
بخشی از کتاب " چون رود جاری باش " اثر پائولو کوئلیو
